Est, ut dicis, inquam.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Non quam nostram quidem, inquit Pomponius iocans; Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Duo Reges: constructio interrete. Eadem nunc mea adversum te oratio est. Summus dolor plures dies manere non potest? Sapiens autem semper beatus est et est aliquando in dolore; Conferam tecum, quam cuique verso rem subicias; Sed ad haec, nisi molestum est, habeo quae velim. Totum genus hoc Zeno et qui ab eo sunt aut non potuerunt aut noluerunt, certe reliquerunt. Quae enim adhuc protulisti, popularia sunt, ego autem a te elegantiora desidero. Quamquam ab iis philosophiam et omnes ingenuas disciplinas habemus;
Non semper, inquam;
Cum id fugiunt, re eadem defendunt, quae Peripatetici, verba. Qui non moveatur et offensione turpitudinis et comprobatione honestatis? Ergo ita: non posse honeste vivi, nisi honeste vivatur? Ut aliquid scire se gaudeant? Saepe ab Aristotele, a Theophrasto mirabiliter est laudata per se ipsa rerum scientia; Teneo, inquit, finem illi videri nihil dolere.
Immo alio genere; Collatio igitur ista te nihil iuvat. Eiuro, inquit adridens, iniquum, hac quidem de re; Quid iudicant sensus? Ut pulsi recurrant? Septem autem illi non suo, sed populorum suffragio omnium nominati sunt. Cenasti in vita numquam bene, cum omnia in ista Consumis squilla atque acupensere cum decimano. Te enim iudicem aequum puto, modo quae dicat ille bene noris. Bork Quid censes in Latino fore?
Quae sequuntur igitur? Quis istum dolorem timet? Ut aliquid scire se gaudeant? Quonam, inquit, modo? Nos vero, inquit ille;
Oratio me istius philosophi non offendit; Quae tamen a te agetur non melior, quam illae sunt, quas interdum optines. Falli igitur possumus. Quo tandem modo? Nam quibus rebus efficiuntur voluptates, eae non sunt in potestate sapientis. Tibi hoc incredibile, quod beatissimum.
Ita prorsus, inquam; Disserendi artem nullam habuit. Quo modo autem philosophus loquitur? At modo dixeras nihil in istis rebus esse, quod interesset. Ut scias me intellegere, primum idem esse dico voluptatem, quod ille don.
Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius?
Incommoda autem et commoda-ita enim estmata et dustmata appello-communia esse voluerunt, paria noluerunt. Neque enim civitas in seditione beata esse potest nec in discordia dominorum domus; Verum tamen cum de rebus grandioribus dicas, ipsae res verba rapiunt; Tubulum fuisse, qua illum, cuius is condemnatus est rogatione, P. Hoc loco tenere se Triarius non potuit. Itaque eos id agere, ut a se dolores, morbos, debilitates repellant. Ut etiam contendant et elaborent, si efficere possint, ut aut non appareat corporis vitium aut quam minimum appareat?
Non enim solum Torquatus dixit quid sentiret, sed etiam cur.
Cum ageremus, inquit, vitae beatum et eundem supremum diem, scribebamus haec.
Cur id non ita fit?
Quae tamen a te agetur non melior, quam illae sunt, quas interdum optines. Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit? Quid de Platone aut de Democrito loquar? Haec bene dicuntur, nec ego repugno, sed inter sese ipsa pugnant. Quae sequuntur igitur?
Aut unde est hoc contritum vetustate proverbium: quicum in tenebris?
Placet igitur tibi, Cato, cum res sumpseris non concessas, ex illis efficere, quod velis? Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Sin kakan malitiam dixisses, ad aliud nos unum certum vitium consuetudo Latina traduceret. Quod autem satis est, eo quicquid accessit, nimium est; Non autem hoc: igitur ne illud quidem.