Tu enim ista lenius, hic Stoicorum more nos vexat.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ergo adhuc, quantum equidem intellego, causa non videtur fuisse mutandi nominis. Sin laboramus, quis est, qui alienae modum statuat industriae? Duo Reges: constructio interrete. Verum hoc idem saepe faciamus. Qui-vere falsone, quaerere mittimus-dicitur oculis se privasse; Cur, nisi quod turpis oratio est? Theophrasti igitur, inquit, tibi liber ille placet de beata vita? Quodcumque in mentem incideret, et quodcumque tamquam occurreret.
Tecum optime, deinde etiam cum mediocri amico. Bork Qui est in parvis malis. Ne tum quidem te respicies et cogitabis sibi quemque natum esse et suis voluptatibus? Aliter enim nosmet ipsos nosse non possumus. Non autem hoc: igitur ne illud quidem. Atque haec coniunctio confusioque virtutum tamen a philosophis ratione quadam distinguitur. Tenesne igitur, inquam, Hieronymus Rhodius quid dicat esse summum bonum, quo putet omnia referri oportere?
Quod si ita sit, cur opera philosophiae sit danda nescio. Atque haec coniunctio confusioque virtutum tamen a philosophis ratione quadam distinguitur. Deinceps videndum est, quoniam satis apertum est sibi quemque natura esse carum, quae sit hominis natura. Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus. Quae autem natura suae primae institutionis oblita est? Quicquid porro animo cernimus, id omne oritur a sensibus;
Iam in altera philosophiae parte. Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus. Qui-vere falsone, quaerere mittimus-dicitur oculis se privasse; Sed quanta sit alias, nunc tantum possitne esse tanta.
Quae animi affectio suum cuique tribuens atque hanc, quam dico. Sed quae tandem ista ratio est? Paupertas si malum est, mendicus beatus esse nemo potest, quamvis sit sapiens. Tu autem negas fortem esse quemquam posse, qui dolorem malum putet. Non ego tecum iam ita iocabor, ut isdem his de rebus, cum L. Gracchum patrem non beatiorem fuisse quam fillum, cum alter stabilire rem publicam studuerit, alter evertere. Quamquam te quidem video minime esse deterritum. Sed tamen omne, quod de re bona dilucide dicitur, mihi praeclare dici videtur. Graecis hoc modicum est: Leonidas, Epaminondas, tres aliqui aut quattuor; Audax negotium, dicerem impudens, nisi hoc institutum postea translatum ad philosophos nostros esset.
De quibus cupio scire quid sentias.
Cum autem venissemus in Academiae non sine causa nobilitata spatia, solitudo erat ea, quam volueramus. Urgent tamen et nihil remittunt. Sed ad haec, nisi molestum est, habeo quae velim. Ille incendat?
Quid ei reliquisti, nisi te, quoquo modo loqueretur, intellegere, quid diceret?
Expectoque quid ad id, quod quaerebam, respondeas. Quid enim me prohiberet Epicureum esse, si probarem, quae ille diceret? Cur igitur easdem res, inquam, Peripateticis dicentibus verbum nullum est, quod non intellegatur? Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere. Idem fecisset Epicurus, si sententiam hanc, quae nunc Hieronymi est, coniunxisset cum Aristippi vetere sententia. Ex quo intellegitur officium medium quiddam esse, quod neque in bonis ponatur neque in contrariis. Quis, quaeso, illum negat et bonum virum et comem et humanum fuisse? Semper enim ex eo, quod maximas partes continet latissimeque funditur, tota res appellatur. Si stante, hoc natura videlicet vult, salvam esse se, quod concedimus; Tamen aberramus a proposito, et, ne longius, prorsus, inquam, Piso, si ista mala sunt, placet. Ergo hoc quidem apparet, nos ad agendum esse natos.
Itaque in rebus minime obscuris non multus est apud eos disserendi labor. Multa sunt dicta ab antiquis de contemnendis ac despiciendis rebus humanis; Bonum integritas corporis: misera debilitas. Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam.
Fatebuntur Stoici haec omnia dicta esse praeclare, neque eam causam Zenoni desciscendi fuisse. Qui potest igitur habitare in beata vita summi mali metus? Et homini, qui ceteris animantibus plurimum praestat, praecipue a natura nihil datum esse dicemus? Dic in quovis conventu te omnia facere, ne doleas. Ut in geometria, prima si dederis, danda sunt omnia. Si qua in iis corrigere voluit, deteriora fecit. Intellegi quidem, ut propter aliam quampiam rem, verbi gratia propter voluptatem, nos amemus; Claudii libidini, qui tum erat summo ne imperio, dederetur.
Si stante, hoc natura videlicet vult, salvam esse se, quod concedimus; Ne in odium veniam, si amicum destitero tueri. Ergo, si semel tristior effectus est, hilara vita amissa est? Est autem etiam actio quaedam corporis, quae motus et status naturae congruentis tenet; Sedulo, inquam, faciam. Ratio quidem vestra sic cogit. At miser, si in flagitiosa et vitiosa vita afflueret voluptatibus. Ita graviter et severe voluptatem secrevit a bono.